Zamanla olur mu?

Zaman ritmini bozmuyor. Zaman hep bildiğimiz zaman olarak “tik tak” aynı hızla devam ediyor. Ne bize yetişmek için çabalıyor, ne de düşme korkusu taşıyıp emekleyerek yavaşça ilerliyor. Zaman hep bildiğimiz zaman işte. O hep kendi halinde ilerlerken hemen hemen her insanın sebebi, ilacı, şikayeti ya da ihtiyacı oluyor. Ne olursa olsun hep kendi oluyor, değişmiyor. Belki biraz gamsız belki biraz özgür belki de biraz burnu havada. Onu kendimize dahil etmek istedikçe biz ona dahil oluyoruz.

Zaman yanı başında farkında mısın?

Sessizce oturup düşündüğümde, bazı şeylerden şikayet ettiğimde veya sevdiğim bir şey hiç bitmesin istediğimde hep karakterime dahil etmek istediğim bir özellik aradım. Ve bugüne kadar etrafımda ne görebildim ne de bana anlatıldı. Sonra tüm bu konuları zamana bağladım. Ya zamanla olur ya da zamanla yeniden olur dedim. Ama zaman hiç karşılık vermedi. Sonra farkettim ki, zaman durumlara göre hiç değiştirmiyor kendini. Aslında o hep yanımda sadece adımları ses vermiyor. Vermesine de gerek yokmuş çünkü adımları herkes için aynı sadece onunla yürüyenler duyabiliyormuş. Kısacası zaman gibi olmak lazım, adımları durumlara göre değiştirmeden, anı kabul ederek.

O zaman bu zaman!

Hayatımız boyunca yetişmek istedik ve koştuk. Koştukça hızlandık. Yetmedi daha da hızlandık ve sonunda hedefimize ulaştık. Ama unuttuk ki; bekleseydik zamanla ulaşırdık o noktaya. O kadar hızlı koştuk ki, zamanın bize göstermek istediği bir çok şeyi kaçırdık. Ve bilmiyorduk ki zaman geriye doğru adım atmazdı. Peki biz zaten göreceğimiz bir gün için görmemiz gereken bir çok günden niye vazgeçtik? Asıl soru bu.. Ya da zamanın arada bir göstereceği olumsuzluklardan kaçmak için emeklerken niye güneş ışığını kendimizden esirgedik? Bir başka önemli soru da bu..

Zamanı tut, bırakma..

Olacak her duruma kader, alın yazısı, kısmet, baht ya da ne isterseniz onu diyebilirsiniz. Bildiğim tek bir şey var ki zaman en doğrusunu yapıyor. Zamanın elinden tut ve yoluna devam et. Anı yaşa, her anı bir bir yaşa. Çünkü ömür bittikten sonra değer bulur, zamanın her adımı da yaşama değer katar..